در باب خوبی های وبلاگ

یکی از خوبیایی که وبلاگ داره، خالی کردن فشار بیش از حدی هست که به آدم میاد. وقتی میای، کلی روی کیبورد کلیک می کنی، و بعد دکمه ی انتشارو میزنی، انگار مطلب میره توی یه جای مغزت که خاک بخوره. به نظرم هیچ کدوم از شبکه های اجتماعی این خاصیت و ندارن.

بیان هم که می طلبه با کت و شلوار بشینی پشتش پست بزنی =))

پ.ن: ایده ی داستان دیگه به ذهنم رسیده. بهینه سازی و خواب بیش از حد اجازه صادر کنن، در اینجا و مجله چهرازی منتشر می کنم.

  • آناریل Anariel
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

فرزند امید

آدمی به امید زنده است.

روزمرگی های یک دختر دانشجو :)
به قول دوستی، «هرگاه شما مطالب قدیمی این وبلاگ (تاریخ انقضا یک روز پس از تولید) را مطالعه کردید، بدانید دارید نوشته‌های من در گذشته را می خوانید! من خیلی تغییر کرده‌ام، من خیلی تغییر می کنم و من خیلی تغییر خواهم کرد!»
Designed By Erfan Powered by Bayan